Przejdź do wersji zoptymalizowanej dla osób niewidzących i słabowidzących
Przejdź do wyszukiwarki
Przejdź do menu górnego
Przejdź do treści głównej
Przejdź do menu prawego
Przejdź do mapy serwisu
Przejdź do stopki

Otwock Wielki

 

Sołtys: Stefan Molęda, Otwock Wielki, ul. Wiślana 6A
tel. kom. 693 144 377, tel (22) 780 97 78
e-mail: otwockwielki@karczew.pl

Skład Rady Sołeckiej:

 

  •     Paweł Ćwiek
  •     Mateusz Koczyk
  •     Mariusz Hardek
  •     Monika Ćwiek
  •     Anna Maroszek

 

Wieś położona nad malowniczym jeziorem, na południe od Otwocka Małego, z którym się łączy zabytkową aleją lipową. Początkowo nazywała się jednym określeniem Otwock. Kiedy jednak część tej wsi oderwała się w odrębną osadę Otwock Mały ( Zawodny, Zagórny), wieś macierzysta otrzymała miano Otwocka Starego lub Wielkiego. Pierwsza wzmianka o Otwocku pochodzi z roku 1408, kiedy to między właścicielami Otwocka i Ostrówca doszło do sprawy sądowej o graniczne ziemie. Właścicielem wsi był wtedy Zbrożko Otwocki. Jego kuzyni, zagospodarowując żyzne rozlewiska wiślane, w kierunku północnym, założyli folwark na Dudzie. W 1429 dokumenty sądowe wymieniają właścicieli rozległych dóbr otwockich Zbrosława Starszego i Zbrosława Młodszego, synów Klemensa Otwockiego. W drugiej połowie XVI w. Otwock był w posiadaniu Zbrożków Otwockich, Jana Całowańskiego i Jana Karczewskiego. Po różnych podziałach, głównie poprzez mariaże dobra Otwockie znalazły się w rękach rodu z linii Karczewskich i Całowańskich.

W latach 1663-1667 poszczególne części tych dóbr zostały zakupione przez Franciszka Bielińskiego. W jego rękach znalazły się rozległe posiadłości od Karczewa po Sobienie i Czersk. W 1685 władzę po Franciszku przejął Kazimierz Bieliński, marszałek wielki koronny, który przystąpił do budowy pałacu, na sztucznej wyspie o nazwie Rokola, oddzielonej od lądu kanałem, który podobno wykopali jeńcy tureccy. Na południowej fasadzie zamku widnieją herby Bielińskich (Junosza) i Morsztynów (Leliwa). Ludwika Morsztynówna, córka podskarbiego i sławnego poety, Andrzeja była żoną Kazimierza. Budowę pałacu rozpoczęto w 1693 r. a ukończono w 1703.

W dwa lata później Kazimierz gościł w zamkowych komnatach króla Augusta II i cara Piotra I. W 1705 pod Osinami w bliskości Otwocka Wielkiego rozegrała się bitwa Sasów ze Szwedami, w czasie której wielu Sasów utonęło w pobliskich wodach wiślanych. Poległych pochowana na skarpie w Osinach. Rozkwit posiadłości Bielińskich nastąpił za Franciszka II Bielińskiego (1683-1766), marszałka koronnego i starosty czerskiego, który w 1713 odziedziczył dobra po ojcu Kazimierzu.. Rozbudował on pałac a także zakładał w swoich włościach młyny, gorzelnie, browary, karczmy, dbał o rozwój rzemiosła, zamieniał pańszczyznę na czynsz. W 1757 pałac otwocki wraz z przyległościami przeszedł na Franciszka III Bielińskiego (1740-1809), późniejszego pisarza koronnego. Za rządów tego ostatniego zadłużone dobra otwockie chyliły się ku upadkowi.

W 1805 r. zakupił je od Bielińskich były sędzia ziemiański województwa łęczyckiego, Wojciech Sulimierski z zamiarem spłacenia wierzycieli. Nie mogąc ich spłacić poddał cały majątek pod licytację. Majątek został podzielony na poszczególne folwarki, które nabywali nowi właściciele. Majątek otwocki z przyległościami zakupił w 1827 Jan Jerzy Kurtz (1749-1828), fabrykant skór, rodem z Saksonii. Jego córkę Anielę, poślubił stryjeczny brat Jan Władysław, i założony folwark Anielin, nazwał jej imieniem. Po uwłaszczeniu chłopów, podjął on próbę ratowania swojego majątku, wprowadzając reformy. Założył w dobrach otwockich sad, liczący 20 tys. drzew owocowych, który był największym w Królestwie Polskim. Założył także spółdzielnię koszykarską, handlował wycinanym w lasach drewnem, sprzedawał poszczególne grunty rolne. Mimo to majątek szczuplał i upadał. Ostatni z Kurtzów, Zygmunt, zmarł w Paryżu w 1917 zapisując majątek swemu siostrzeńcowi Władysławowi Józefowi Jezierskiemu.

W rękach Jezierskich majątek pozostawał do reformy rolnej, kiedy władze PRL podzieliły gruntami dworskimi okolicznych chłopów. Obecnie Jezierscy starają się o odzyskanie resztówki w skład której wchodzą zabudowania dworskie z samym zamkiem, jeziorem i ogrodami. Szkoła w Otwocku Wielkim istniała już przed I wojną światową, stare tradycje ma miejscowa ochotnicza straż pożarna. Wieś znana była z tradycji ruchu ludowego, w 1939 r. bohatersko wystąpiła przeciw Niemcom, kiedy 10 IX 1939 roku weszły do niej oddziały niemieckie. Zginęło kilku mieszkańców, a większość wsi poszła z dymem. Otwock Wielki jako pierwsza wieś w gminie została zelektryfikowana, obecnie ma wodę miejską, nową szkołę podstawową z przedszkolem oraz własną, od 1998 r. parafię pod wezwaniem Miłosierdzia Matki Boskiej. Należą do niej oprócz Otwocka Wielkiego także trzy pobliskie wioski – Nadbrzeż, Kępa Nadbrzeska i Wygoda. Wieś jest atrakcyjna ze względu na malownicze jezioro, w którym latem kąpie się młodzież i jest miejscem wypoczynku. W uroczysku „Rokola”, w którym znajduje się zamek, istnieje stary park o starych, zabytkowych drzewach.

Mariusz Lasecki

Mapa

1Urząd Miejski w Karczewie
ul. Warszawska 28
05-480 Karczew

1 Godziny pracy
poniedziałek - 8:00 do 18:00
wtorek do piątku - 8:00 do 16:00

1Sekretariat
tel. (22) 780 60 83
fax. (22) 780 65 36

1Centrala:
tel. (22) 780 65 16
tel. (22) 780 76 41
tel. (22) 780 75 68
tel. (22) 780 61 66
tel. (22) 780 65 68
tel. (22) 780 63 38
fax. (22) 780 75 53

Licznik odwiedzin

Licznik odwiedzin:
7193210
Dzisiaj:
691
Gości on-line:
6
Twoje IP:
54.92.133.186
projekt i hosting: INTERmedi@ | zarządzane przez: CMS - SPI
Niniejszy serwis internetowy stosuje pliki cookies (tzw. ciasteczka). Informacja na temat celu ich przechowywania i sposobu zarządzania znajduje się w Polityce prywatności.
Jeżeli nie wyrażasz zgody na zapisywanie informacji zawartych w plikach cookies - zmień ustawienia swojej przeglądarki.
Zamknij